Eugeniusz Eibisch

EUGENIUSZ EIBISCH

Eugeniusz Eibisch, wybitny artysta malarz, współtwórca nurtu kolorystycznego w Polsce, urodził się w 1896 roku w Lublinie.

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. Od 1922 roku mieszkał w Paryżu, gdzie tworzył w kręgu Ecole de Paris. PrzyjaźŸnił się m.in. z Chaimem Soutinem, Rogerem Martinem du Gardem, którego zainspirował do stworzenia literackiej postaci Serge`a w powieœci Rodzina Thibault. Wystawiał  wgaleriach prezentujących Amadeo Modiglianiego, współpracował ze słynnym marszandem Zborowskim oraz z Galerią Bernheim.

W 1939 roku wrócił do Polski. Od 1945 roku był Rektorem Akademii Sztuk Pięknych Krakowie. W latach 1949-69 prowadził katedrę malarstwa w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

    Eibisch-Picassomin (1)

    Z fotograficznego archiwum: prof. Eugeniusz Eibisch i Pablo Picasso. Eugeniusz Eibisch spędził w Paryżu 17 lat. Poznał wówczas znaczących artystów i intelektualistów.
    Dzięki paryskim kontaktom udało mu się zaprosić Pabla Picasso do udziału w Kongresie Pokoju we Wrocławiu w 1948 roku.

Był laureatem wielu nagród , m.in. Nagrody Guggenheima. Uczestniczył w Biennale w Wenecji.

Zmarł w Warszawie w 1987 roku. Jego dzieła, m.in. przekazane jako dar artysty zapisem testamentowym do kolekcji muzealnych znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Krakowie. W 2007 w Muzeum Zamkowym w Lublinie odbyła się monograficzna wystawa profesora Eugeniusza Eibischa. Prace Eugeniusza Eibisch uwzględnione zostały między innymi w wystawach artystów z kręgu Ecole de Paris w Pinakotece w Paryżu i w Palazzo Vecchio we Florencji.

Profesor Eugeniusz Eibisch powołał do istnienia Fundację imienia Swojej Żony, Franciszki. Celem Fundacji jest promocja wybitnie utalentowanych młodych artystów malarzy zachowujących w swojej twórczoœści wartoœci malarskie bliskie nurtowi koloryzmu i których działalność artystyczna przyczynia się do rozwoju polskiego malarstwa.

École de Paris (fr. „szkoła paryska”) oznacza grupę malarzy działających w Paryżu w pierwszej połowie XX wieku. Artyści byli głównie pochodzenia żydowskiego, przybyli do Paryża z różnych krajów, między innymi z Europy Wschodniej. Uprawiali głównie malarstwo figuratywne. Nazwę Ecole de Paris stworzył historyk sztuki, André Warnod w 1925 roku w artykule „L’Etat et l’art vivant”. René Huyghe i Jean Rudel wprowadzili natomiast podział na „première École de Paris” (malarze, rzeźbiarze i graficy, którzy przybyli do Paryża w latach 1905-1914) i „deuxième École de Paris” ( artyści artystów przybyli do Paryża w latach 1918-1939).

Do grona Ecole de Paris zaliczani są między innymi Marc Chagall, Tsuguharu Foujita, Mojżesz Kisling, Tadeusz Makowski, Louis Marcoussis, Amadeo Modigliani, Mela Muter, Jules Pascin, Chaim Soutine, Eugeniusz Eibisch, Ossip Zadkine, Eugeniusz Zak.

Określenie École de Paris nie odnosiło się do konkretnego stylu – w gronie byli reprezentanci różnych stylów, m.in. kubiści, ekspresjoniści.

Artystów łączyło miejsce zamieszkania w legendarnej La Ruche czyli „ulu”- budynku zaprojektowanym przez Gustave`a Eiffela w paryskiej dzielnicy Montparnasse. Artyści spotkali się także m.in. w kawiarni La Rotonde przy Bulwarze Montparnasse.

Za początek Ecole de Paris uznawane jest przybycie do Paryża Julesa Pascin w 1905 roku. W 1906 roku do miasta przyjechał także Amedeo Modigliani. Eugeniusz Eibisch wyjechał do Paryża z Krakowa w 1920 roku. Przyjaźnił się między innymi z Chaimem Soutinem. Prace artystów z kręgu Ecole de Paris pokazywała między innymi galeria Leopolda Zborowskiego.

Publikacje:

Eugeniusz Eibisch, Mnie interesuje tylko malarstwo, Muzeum Lubelskie w Lublinie